Өлең, жыр, ақындар

Жеткіншегіме

  • 28.03.2022
  • 0
  • 0
  • 335
Қарағым, дей алмаймын мұңаймашы,
Мұңайтар түлкі өмірдің мың айласы.
Болмаған ойшыл жанда мұңсыз мұрат,
Оңаша мұңайғанда мұны ойлашы.
Адамды табиғат та мұңайтады,
Ауру мен азалы күн мұны айтады.
Жүйкеңде, қаңтар қарып тастағандай
Қалады ондаған жыл, мың ай табы.
Бірақ ол өз өтеуін өндіреді,
Сол сәтте бет-жүзіңе өң кіреді
Кінәсін ұмыттырып, өз қасында
Уыздай ұрпағың боп ол жүреді
Сондай-ақ адамға сен, сендіріп те,
Ол сенен үрікпесе, сен де үрікпе.
Жүйкеңе жүлге бітce, саған соқпай
Өтеді өз жөнімен сел жүріп те.
Іші тар, жаны сатқын жаман адам
Қашан да қарғыс алмақ заманадан.
Сенімді жақсығa артар, оған артсаң,
Қалмайсың залал шекпей аман одан.
Шалқаймақ шаққан мұңға өктем көсем,
Өзіңмен санасқандай от бермесең.
Тати ма сөйтуге сол, мұны да ойлан,
Айтпас ем бәрін бастан өткермесем.
Адамға сену шарт, ол кісі десең,
Кісінің іші де — сен, ісі де — сен.
Өйткені өмip бойы дейтұғын сол
Жұрт қамын жеп те күйіп-пісіп өсем.

Ақпан, 1997 жыл



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түске дейін һәм түстен кейін

  • 0
  • 0

Түске дейін көңілден жыр өндірем,
Қу тірліктің қоламтасын сөндірем.
Көп шайлыққан жүрегімнің тұсынан
Қай күні мен қан шықпаған мөлдір ем?!

Толық

Бәрі бар өзіміздің ортамызда оқып көр

  • 0
  • 0

Оқып көр өзімізді күнделікті,
Қай жерде доғарыпты кім көлікті?
Келеміз бәpiмiз де ұбап-шұбап,
Деспей-ақ жылағанды күлген ұқты.

Толық

Басы да аяғындай ұйқасқан сөз

  • 0
  • 0

Не жетсін кіршігі жоқ кісілікке,
Қажетсің қадіp тұтар кішілікке.
Бұрқансаң бұзықтайсың білімсізге,
Өжетсің түгел ұққан түсінікке.

Толық

Қарап көріңіз