Өлең, жыр, ақындар

Ауыл сыртында

  • 21.09.2021
  • 0
  • 0
  • 386
Ауыл сыртында
көктемге құштар жас ақын,
Шие ерiн сұлу
сүйгенiн жалғыз тосатын.
Ақ нұрын шашқан
отырып айдың астында,
Қиялы оның Хиуадан әрi асатын.
Ақ көйлегiнiң
көлбеңдеп ұзын етегi,
Ақылды сұлу
ақынға үнсiз жетедi.
Айлы ауыл сырты
әдемi едi,
қайыңды,
Ғашықтар ғана табысар сырлы шет едi.
Жас ақын жырын
қайыңдар тыңдап,
құс тыңдап,
Қара көздерi
тұратын қыздың ұшқындап.
Кездестiм қанша
қызбенен талай жерлерде,
Жаныма бiрақ бәрiнен сол бiр тұс қымбат.
Оларға ай да
телмiрiп үнсiз қарайтын,
Саңқылдап шыққан
дауысы түнге тарайтын.
Ғашықтық жайлы
ғажайып қазiр сол ауыл,
Айтады әндi, айтуға әндi жарайтын.
Жанады жүрек
мұңдана маған қараса ол,
Жанымды бүгiн
сыздатып жүрген жара сол.
Тым кештеу бiлдiм,
айлы ауыл да емес,
қыз да емес,
Ақынға серiк азабы көптеу қара жол.
Көрмеген едi
ештеңе менi қорқытып,
Тұрса да алда
қаншама қиын жол күтiп.
Беймәлiм жол ғой ақынның жолы мәңгiлiк,
Сапарға жалғыз шығарып салып, толқытып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тұяқ серпу

  • 0
  • 0

Касіретті қара пышақ қайралды,
Қара бұлт Қаратауды айналды,
Қара қойдың аяқтары байланды.
Жынды жел де тына қалды бірер сәт,

Толық

Жайнайтын жазда гүлi мен белесi талдан

  • 0
  • 0

Жайнайтын жазда гүлi мен белесi талдан,
Өлкеде мына қалқамның елесi қалған.
Бұл пәни менi қоспады сол қызыменен,
Қосады сөзсiз бар болса келесi жалған.

Толық

Шүберек

  • 0
  • 0

Тым алыста қалған сол үмiтi едiм солардың,
Адам көркi шүберек, шүберекке орандым.
Бақ пен тақтан сен түгiл патшалар да жеңiлген,
Үш-төрт кездей шүберек әкетерiң өмiрден.

Толық

Қарап көріңіз