Өлең, жыр, ақындар

Көздің жасы

  • 18.07.2020
  • 0
  • 0
  • 1939
Көздің жасы қайғы-мұңды жуады,
Көздің жасы іштің дертін қуады.
Көздің жасы жанарыңнан мөлтілдеп,
Қамыққанда, зарыққанда шығады.

Көздің жасы жүректегі қатқан шер,
Алты ай қыста қары қатып жатқан шер.
Көздің жасы тоңды жарып көк шөптей,
Мұзды ерітіп, асып-тасып, аққан сел.

Қыстың өзі келе жатқан жазға сын,
Көздің жасын сыйлап өтем өз басым,
Жауын – көктің, теңіз – жердің көз жасы,
Өлең-жырлар – іштен шыққан көз жасым.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Нұрын шашып тұрған кезде жарық күн

  • 0
  • 0

Нұрын шашып тұрған кезде жарық күн,
Ауыр жүкті әйел жүрсе көтеріп.
Күнкөрістен қалжыраған халықтың
Кеткен оған еті өліп.

Толық

Қуанғанда тәтті жырды жазғанмын

  • 0
  • 0

Қуанғанда тәтті жырды жазғанмын,
Кетті бәрі жұтылып.
Қиналғанда ащы жырды жазғанмын,
Шайнап-шайнап, тастады оны түкіріп.

Толық

Қаламсап

  • 0
  • 0

Көріп жүрмін неше түрлі қаламсап,
Таңдағанда болу керек маған сақ.
Кейбіреуі қанмен жазса шындықты,
Кейбіреуі жылмаңдаған жарамсақ.

Толық

Қарап көріңіз